Laatst sprak ik iemand die bezig is met een vredesinitiatief. We kwamen snel tot de conclusie dat er meerdere definities van vrede zijn tussen de groepen en mensen die actief zijn met vrede waardoor duurzaam samenwerken niet altijd makkelijk is. Het doel is vrede maar wat vrede is en hoe je daar komt, is iets anders.

Ik ben zelf voorstander van ‘alle neuzen dezelfde kant op’ als doel van wat wij gezamenlijk willen bereiken met een verscheidenheid aan ideeën over hoe we daar komen. Zo komen we hopelijk tot sterke keuzes en blijven we elkaar alert houden. Soms wel frustrerend.

Verder pratend stelden we ook vast dat er vredesstichters zijn die erg vasthouden aan hun definitie en ideeën waardoor samenwerken echt moeilijk wordt. Hij moest toen aan een beeldspraak van zijn moeder denken. Zijn moeder zegt altijd: ‘wat je hebt is net als zand in je hand. Wil je het alleen voor jezelf houden en knijp je je hand dicht, dan stroomt het zand door je vingers en ben je het kwijt.’ Een mooie levensles die van toepassing is op meerdere levensgebieden, onder andere samenwerking, vriendschap, liefde, ideeën…

De wereldverbeteraar in mij gaat gelijk een stap verder. Houd je hand met zand open. Anderen kunnen er iets uit halen en weer anderen iets erin doen. Voordat je het weet overstroomt jouw hand met allerlei soorten zand. Ik kom wel een paar realistische risico’s tegen. Wat als ik geen zand terugkrijg of ik krijg zand dat ik niet wil? Ik ben nog niet uit. Denk mee.